Wat is de Rite of the Womb?
De Rite of the Womb is een sjamanistische ceremonie die vrouwen uitnodigt om zich opnieuw te verbinden met de wijsheid van hun baarmoeder. De kernboodschap van deze rite is eenvoudig en krachtig: de baarmoeder is geen plek om pijn op te slaan, maar een plek van creatie en leven. In deze ceremonie wordt gewerkt met het loslaten van opgeslagen pijn, trauma en patronen die niet alleen persoonlijk zijn, maar ook collectief en generationeel. Veel vrouwen dragen onbewust lasten van hun moederlijn, van eeuwenoude onderdrukking, schaamte of afgesneden vrouwelijke kracht. De Rite of the Womb nodigt uit om deze lasten terug te geven aan de aarde, en opnieuw ruimte te maken voor zachtheid, creativiteit en levensenergie. Het is geen ‘doen’-rite, maar een ontvangen, een herinneren. En vooral: iets wat alleen werkt wanneer je er werkelijk innerlijk ja tegen zegt.
Over de oorsprong van de Rite of the Womb
De Rite of the Womb komt voort uit wat wordt genoemd the lineage of the Jungle Women: een vrouwelijke overdrachtslijn uit het Amazonegebied. Deze lijn is niet verbonden aan één specifieke stam of formele groep, maar aan een eeuwenoude, orale traditie van medicijnvrouwen die werkten met de wijsheid van de baarmoeder, de aarde en het energetisch lichaam. De rite is doorgegeven via Marcela Lobos, die deze vrouwelijke jungle-lijn heeft ontvangen en later heeft geïntegreerd binnen het Munay-Ki-systeem. Hoewel de Munay-Ki hun oorsprong vinden in de Andes, ligt de bedding van de Rite of the Womb nadrukkelijk in de Amazone en wordt zij gedragen door de kennis van vrouwen die de baarmoeder zien als een plek van creatie, herinnering en heling, niet als een opslagplaats voor pijn.
De uitnodiging van de Rite
Mijn weg naar deze ceremonie begon niet vanuit een concreet verlangen, maar vanuit een subtiele aanwijzing. Ik werd erop geattendeerd dat ik een sjamanistische baarmoederlijn draag, de lijn van de Jungle Women. Welke exacte groep dit was, wist ik niet, en dat deed er op dat moment ook niet toe. Wat bleef hangen, was de boodschap: dit is krachtig, helend en het komt alleen in je leven wanneer je er klaar voor bent.
Dat voelde ik meteen. Ik ging op zoek en zo kwam ik terecht bij DoorLeef, waar de ceremonie op 8 augustus 2025 plaatsvond. Opvallend genoeg begon mijn lichaam in de maand voorafgaand al te spreken: ik werd drie keer kort achter elkaar ongesteld, iets wat niet eerder was gebeurd, maar dat achteraf voelde als een voorbode. Mijn cyclus was al langere tijd ontregeld: in 2022 werd ik geopereerd (NovaSure-behandeling) vanwege hevige menstruaties die soms twee tot drie weken per maand duurden. Het bloeden werd minder, maar regelmaat bleef uit. Mijn lichaam leek geen eigen ritme meer te vinden.
Terugkijkend voelt het alsof mijn baarmoeder zich al begon te roeren, alsof er iets aangeraakt werd nog vóór de ceremonie begon. Het was alsof mijn lichaam zachtjes voorbereidde op het loslaten van oude pijn en het helen van voorouderlijke lijnen. Ik wist dat deze rite alleen zou werken op het moment dat ik er echt klaar voor was. En ik was er klaar voor.
De ceremoniedag: openen, herinneren en reinigen
De ceremonie vond plaats in een warme, veilige setting, met een kleine groep vrouwen. We begonnen eenvoudig: thee drinken, delen waarom we er waren, en het water dat ieder had meegenomen in een gezamenlijke vaas gieten, met een bloem erin. Een zacht, symbolisch begin van een dag die volledig in het teken stond van vertraging en verdieping.
De eerste meditatie was gericht op de chakra’s en het openen van het hart. Daarna volgde een sharing. De tweede meditatie bracht ons bij het waarom: waar sta je, waar wil je heen? In deze reis kwam ik terecht in Egypte, bij de piramides. Ik werkte met energie, bewoog me in en rond de piramide, maar wat me vooral bijbleef was het gevoel dat er geen ruimte was voor persoonlijke verlangens. Het ging niet over mij als individu, maar over dienstbaarheid, over iets groters.
De derde meditatie richtte zich volledig op de baarmoeder. Op het accepteren, erkennen en schoonmaken ervan. Dit was voor mij het meest tastbare en krachtige moment van de dag. Het was visueel, maar vooral lichamelijk voelbaar. Het voelde alsof ik werkelijk aan het reinigen was, alsof oude lagen loskwamen. Niet pijnlijk, maar diep en waarachtig.
Daarna volgde de initiatie zelf. Het was ingetogen en groots tegelijk. Eén voor één stonden we voor de ceremonieleider, een moment van diepe aandacht en aanwezigheid. Op onze baarmoeder werd een kristal gelegd, een symbool van energie, zuiverheid en kracht. Vervolgens spraken we een krachtige zin uit: “De baarmoeder is geen plaats voor het opslaan van verdriet, angst of trauma, maar een plek voor creatie en het scheppen van leven.”
Integratie: dromen, donker en licht
Na afloop vertelde de ceremonieleider dat de werking van de rite zich vaak laat zien in de periode erna: via dromen, emoties, lichamelijke reacties. Integratie begint pas echt na de ceremonie. In de week die volgde had ik vier intense dromen. Allemaal rondom man-vrouw-thema’s. De schaduwzijde van relaties, onderdrukking, pijn, daderschap en slachtofferschap. Ze waren rauw en confronterend. Het voelde alsof ik de donkere collectieve thema’s transformeerde in licht. Niet alles voor mezelf, maar ook voor mijn voorouderlijke lijnen en het collectief.
Ook mijn lichaam reageerde. Ik voelde me vermoeid en voelde me duizelig dus ik besloot extra rust te nemen. Voor het eerst sloeg mijn menstruatie een maand over. Daarna kreeg ik een zware migraineaanval. En in de maand daarop gebeurde iets wat me diep raakte: mijn cyclus liep volledig synchroon met de nieuwe maan. Menstruatie rond de nieuwe maan en ovulatie rond de volle maan: de zogenaamde witte maan cyclus. Sindsdien is mijn cyclus regelmatig. Voor het eerst in jaren voelt er een natuurlijk ritme.
De witte maan cyclus
De witte maan cyclus wordt vaak gezien als een cyclus van innerlijke gerichtheid, wijsheid en spirituele afstemming. Waar de rode maan cyclus (menstruatie rond volle maan) meer naar buiten is gericht, nodigt de witte maan uit tot verstilling, intuïtie en innerlijk werk. Dat mijn lichaam deze cyclus aannam, voelt niet toevallig.
Voor mij voelt het alsof er iets diep geïntegreerd is: het herstellen van vertrouwen in mijn lichaam, in mijn vrouwelijke ritme, en in de wijsheid van mijn baarmoeder. Alsof oude pijn, persoonlijk en uit de vrouwenlijn, erkend en losgelaten mocht worden. De dromen, de migraine, het overslaan van een cyclus: het waren geen losse symptomen, maar onderdelen van één proces.
De Rite of the Womb heeft voor mij geen ‘probleem opgelost’, maar een herinnering wakker gemaakt. Aan wie ik ben, voorbij controle en medische ingrepen. Aan het feit dat het lichaam een eigen intelligentie heeft, wanneer we durven luisteren. Deze ceremonie markeert voor mij geen einde, maar een begin. Een thuiskomen in een ritme dat altijd al aanwezig was. Ik ben ontzettend dankbaar voor deze rite en mijn intentie is om dit in de toekomst door te geven.
